tag:blogger.com,1999:blog-36631302011-04-22T00:06:11.087+04:30SagharSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.comBlogger841100tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1087032923873502772004-06-12T14:05:00.000+04:302004-06-12T14:05:23.873+04:30من جا مانده ام. بی بوسه، بی روسری سياه سنت شکنم، بی کتابهای نخوانده ی قفسه ی هزار رنگ اتاقم، بی آواز تو ای پری کجايی که در آن عصر پاييزی هزار بار برای "نون" خواندم و دوباره خواست که بخوانم. من جا مانده ام. من در صندلهای ساده ی بهاری، در مقنعه ی سفيد تابستانی، در ميان گيسوان هزار رنگ پاييزی ام جا مانده ام. Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1086966620786811092004-06-11T19:40:00.000+04:302004-06-12T14:06:09.126+04:30داریوش نیست و من از نشستن در مقابل مانیتور خسته‌ام. دلم هوای غروبهای داغ تابستانی تهران را کرده. این شهر همه چیزش عجیب است! از شیرهای آبش که جداست و آب گرم و سرد از دو شیر مجزا می‌‌آید تا آب و هوایش که از سرمای استخوان‌سوز صبح تا گرمای طاقت‌فرسای بعدازظهر تکلیف ما را با خودش معلوم نمی کند! اینجا شهر من نیست و این خانه، خانه‌امSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1086891815920548432004-06-10T22:53:00.000+04:302004-06-10T22:53:35.920+04:30دريــغــا شعـله‌ای ناگاه يـخ بـسـتـه، شگفتا تو! در آن يکشنبه‌ی سرد اين تو بودی؟ آه! آيا تو؟ نشستم تا بيايی؛ شور مجنون می‌چکيد از من دلی آورده بودم نــذر ويــران گشتن ، امـا تـو ... Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1086608436915170162004-06-07T16:09:00.000+04:302004-06-07T16:10:36.916+04:30I can hear your voice in the silence of the morning.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1085827149700360962004-05-29T15:07:00.000+04:302004-05-29T15:09:09.700+04:30ای عشق همه بهانه از تست من خامش اين ترانه از تستSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1085665180782396332004-05-27T18:08:00.000+04:302004-05-27T18:09:40.783+04:30گر سر ننهم آنگه گله کنSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1085414280867982102004-05-24T20:26:00.000+04:302004-05-24T20:28:00.866+04:30امروز هم گذشت، مانند یک نفس نوروز من گذشت با عشق هیچ کس گریان خنده ریز، خوشروی بی بقا من غم نمی‌خورم، غم می‌خورد مرا در خدمت فریب افسر نبوده ام در دست حاکمان ساغر نبوده ام بر دوش خسته ام بار گناه آه من غم نمی‌خورم، غم می‌خورد مرا Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1085414176749249362004-05-24T20:24:00.000+04:302004-05-24T20:26:16.750+04:30«خستگی عجيب در شانه هايم رخنه كرده و صداهايی مبهم مدام به گوشم می رسد. ستاره تهديدم به نيامدن می كند و ماه رخ از من می پوشاند. عطر خاك باران خورده در اين خساست آسمان تمام ذهنم را گرفته است و من در مسير فرارم از هجوم برگهای زرد بـه دنبال دست سپيد ستاره می گردم، به بوسه ی دزديده ی ماه می انديشم و پناه به كتاب نانوشته ام می برم كه پر است از سلام و انار و ابر و آهوی زخم خورده ی بی جفت. هذيان شبانه امSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1085328130884571142004-05-23T20:31:00.000+04:302004-05-23T20:32:10.886+04:30می پرد در چشمم آب انار Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1085327979621770382004-05-23T20:28:00.000+04:302004-05-23T20:29:39.620+04:30نوش نوش لاجرعه ی لیالیSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1085247127015415352004-05-22T22:01:00.000+04:302004-05-22T22:02:07.016+04:30می نوش و گل افشان کن از دهر چه می جويی؟Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-10851668803940302004-05-21T23:44:00.000+04:302004-05-21T23:44:40.393+04:30من خسته امSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1084660648354311362004-05-16T03:05:00.000+04:302004-05-16T03:07:28.353+04:30باده از ما مست شد نی ما از اوSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1084610714036631302004-05-15T13:14:00.000+04:302004-05-15T13:15:14.036+04:30با من صنماSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1084295230097905962004-05-11T21:34:00.000+04:302004-05-11T21:37:10.096+04:30مهربانی کودکی تنهاست. مهربانی را بياموزيم.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1084186515680657912004-05-10T15:24:00.000+04:302004-05-10T15:25:15.680+04:30می شود برگشت. می‌شود برگشت و در خود جستجویی داشت.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1084092312891144812004-05-09T13:13:00.000+04:302004-05-09T13:19:35.686+04:30مهربانی کودکی تنهاست. مهربانی را بياموزيم.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1084029060366289862004-05-08T19:40:00.000+04:302004-05-08T19:45:22.670+04:30من کجا گم کرده ام آهنگ باران راSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1083916276587027422004-05-07T12:20:00.000+04:302004-05-07T12:25:37.390+04:30عهد با ساغر کنمSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1083785152845742182004-05-05T23:55:00.000+04:302004-05-06T00:00:11.310+04:30جای من خالی است جای من در میز سوم در کنار پنجره خالی استSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1083744884975885662004-05-05T12:43:00.000+04:302004-05-05T12:49:02.920+04:30من در این آبادی پی چیزی می‌گشتم.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1083583170123706442004-05-03T15:49:00.000+04:302004-05-03T15:53:44.233+04:30من خسته ام و از سفری دور می رسم تا بشکفد دوباره قرارم دعا کنیدSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1083536480828934532004-05-03T02:51:00.000+04:302004-05-03T02:55:35.466+04:30آمده ام که سر نهم، عشق تو را به سر برم ور تو بگويی ام که نی، نی شکنم شکر برمSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-106313421817508462003-09-09T23:33:00.000+04:302003-09-10T09:37:27.650+04:30سه شنبه 18 شهريورماه 1382 کودک چند ساعتی است که بر بالشی خيس گريه به خواب رفته ام. بوسه هايش از هوس بود، نوازشش از سر اجبار و يکی شدنمان از غريزه. تنها اين کودک ...Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1062661802813600252003-09-04T12:20:00.000+04:302003-09-04T23:00:39.920+04:30پنج شنبه 13 شهريورماه 1382 خانه ی تازه از دو روز پيش به لطف ملکوت به خانه ای ديگر رفته ام.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1062660812898431562003-09-04T12:03:00.000+04:302003-09-04T12:03:32.803+04:30سه شنبه 11 شهريورماه 1382 محتسب داند که حافظ عاشق است فردا او هم در همين شهر نفس خواهد زد. زير همين آسمان خواهد بود و همين کوههايی که من در دامنه اش خانه دارم را اگر آسمان خاکستری تهران اجازه دهد خواهد ديد. شهر من فردا ميزبان همنفس من است. از صدها شهر آنسوتر، زمانی می آيد که من بازهم در حسرت ديدارش بمانم و وعده ی ديدارمان به پايان فصل گرم استوار ماند. وسوسه ی ديدارش لحظه ای آسوده نمی گذاردم. Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1062100449114775832003-08-29T00:24:00.000+04:302003-08-29T00:30:30.743+04:30پنجشنبه 6 شهريورماه 1382 بهرام ... اشکی برای انسان از شام گذشته تا امشب بهرام در ميانه ی آسمان از هر زمان ديگر از دوران پارينه سنگی تا کنون نزديکتر به زمين نشسته است. درخشان و پر فروغ. ... ميلياردها سال از اين ساعت گذشته است. درختان سايه گسترند و رودهای شهد و انگبين در جريان. حور و غلمان حاضر و ابليس غايب. تا که دست فواره ی خواهش شود اناری ترک بر می دارد.* به هر سو می نگری سبزی است و طراوت. نه Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1062001410153575522003-08-27T20:53:00.000+04:302003-08-27T20:53:30.123+04:30چهارشنبه 5 مردادماه 1382 سکوت سکوت کرده ايم. سکوت کرده ايم تا فاصله ها لب بگشايند.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1061826052802765162003-08-25T20:10:00.000+04:302003-08-25T20:10:52.686+04:30دوشنبه 3 شهريورماه 1382 مهتاب تو دخترک عاشق ماه را به چه بهايی به ماهتاب فروختی؟ آغوشش عطر ديگری می داد يا لبهايش ميزبان خوبی برای بوسه هايت بود؟ خيابانهای آن شهر کويری شاهدند که من جز بر ماه عاشق هيچ ستاره ای نبودم، دلبسته ی هيچ آفتاب و مهتابی نبودم. آن روز که می نوشتم: «مهتاب همرنگ دانه های اشک من می شود» حتی به خواب هم نمی ديدم که در همان روزها و يا پيش از آن ماهتابی را به آغوشت ميهمان کرده Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1061825966116758382003-08-25T20:09:00.000+04:302003-08-25T20:09:26.016+04:30شنبه 1 شهريورماه 1382 پيله ی تابستانی چه بنويسم؟ دهم اسفندماه 1381 خورشيدی. دقايق پايانی جشن کوچک ميلاد من است. تلفن همراه به خود می خواندم. در هياهوی دخترکان شاد، لهجه ی آشنايی می شنوم. گونه هايم گلگون می شود. ثانيه ها را می شمارم. پس از رفتن جمع مهربان ميهمانان باز صدای زنگ ... ساعتی با هم می گوييم و می شنويم. آنقدر مهربان می گويد که از ياد می برم همان روز خواسته بودم کلامی در ميان نباشد. و Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1061498959103234912003-08-22T01:19:00.000+04:302003-08-22T01:23:24.463+04:30جمعه 31 مردادماه 1382 ميلادش مبارک من از اون آسمــون آبی می خوام من از اون شبهای مهتابی می خوام دلم از خــاطــره هــای بــد جــدا من از اون وقتهای بی تابی می خوام من می خوام يه دسته گل به آب بدم آرزوهــامــو بــه يـک حباب بدم سيبی از شـاخه ی حسرت بچينم بنـــدازم رو آسمــونـــو تاب بدم گـل ايـــوون بهاره دل من يه بيابون لاله زاره دل من من از اون آسمــون آبی می خوام من از اون شبهای مهتابی می Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1060892043264931072003-08-15T00:44:00.000+04:302003-08-15T00:48:35.466+04:30جمعه 24 مردادماه 1382 رويای صادقه مگر جز بوسه و عطر تنم دليل ديگری برای بودنش بود که اين شبها که به گواهی خوابهايم هم آغوش ديگری يافته ... بوسه حرامت باد، هرزه گرد کوچه های وسوسه. Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1060619609674082102003-08-11T21:03:00.000+04:302003-08-11T21:03:29.576+04:30دوشنبه 20 مردادماه 1382 ستاره زا خسته ام؟ نه! فقط کمی مانده تا روح از بدنم جدا شود. کتابها محاصره ام کرده اند. بوسه ماه هاست که از من دور است و آغوشی گرم ديگر ميزبانم نيست. ترانه های گذشته را که می شنوم بغضی غريب گلويم را می فشارد، بی سپيده ترين روزها را پشت سر می گذارم و بی مهتاب ترين شبها را به صبح می رسانم. ديگر نمی خواهم قرص کامل ماه را در آغوش کشم و از ناتوانی فريادم ديگر به آسمان نمی رود.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1059932002594065772003-08-03T22:03:00.000+04:302003-08-03T22:03:22.480+04:30دوشنبه 12 مردادماه 1382 احوال پرسی گفت: احوالت چطور است؟ گفتمش: عالی است مثل حال گل! حال گل در چنگ چنگيز مغول! قيصر امين پورSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1059421074112900802003-07-29T00:07:00.000+04:302003-08-11T21:05:47.503+04:30سه شنبه 7 مردادماه 1382 آرامش ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی با چون تو پرسشی چه نيازی جواب را؟Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1059376434972896762003-07-28T11:43:00.000+04:302003-07-29T00:08:53.410+04:30دوشنبه 6 مردادماه 1382 شگفتا! نمی دانم زاهد نوشته ی پيشينم را خوانده بود که ديشب پاسخ نامه ی چند هفته پيشم را داد يا ... ولی خودش خوب می داند که اين خانه را از او دارم و بس.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1059333811018356362003-07-27T23:53:00.000+04:302003-07-27T23:53:30.940+04:30يکشنبه 5 مردادماه 1382 بيرون نمی توان کرد الا به روزگاران دلم هوای زاهد را کرده است. زاهدی که همنشين من در ميخانه ای بود. بوسه حرام بود و باده حلال. زاهد باده می نوشيد و ساقی بر سجاده سجودی ريايی داشت. ماههاست که زاهد ترک ديار کرده، هرجا که هست باده اش به جام و دنيايش به کام.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1059146167726895422003-07-25T19:46:00.000+04:302003-07-25T19:49:45.536+04:30جمعه 3 مردادماه 1382 تو غبارا گم شد هيچ نهالی بوی اناردانه ی مرا ندارد. شاخه های سبز درختان ديارم را چه می شود؟Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1058812086674721142003-07-21T22:58:00.000+04:302003-07-22T13:39:58.873+04:30دوشنبه 30 تيرماه 1381 صندل های مرد کوچک صندلهايش را به ياد دارم، صندلهای فرسوده اش را که هر روز پشت در نمازخانه می ديدم. بزرگتر از آن بود که نشان می داد و کوچکتر از آن که می انديشيدم. ولی من صندلهای پاره پاره اش را به ياد می آورم که نه بزرگ بود و نه کوچک. اندازه بود. درست به اندازه ی پای مردی با روح کوچک. Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1058473097572255092003-07-18T00:48:00.000+04:302003-07-18T00:48:17.533+04:30پنجشنبه 26 تيرماه 1382 باران صدايش بوی جنگلهای باران خورده را دارد که وقتی گيسوانش را رها در باد می سازد دل من سخت می گيرد، دلم از غصه می ميرد. نمی دانم از کيستSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1057848727395295562003-07-10T19:22:00.000+04:302003-07-10T19:22:07.366+04:30پنجشنبه 19 تيرماه 1382 ... هنوز اشک امانم نمی دهد، برای لاله و لادن. يک نفر زيبا نوشته است. هزار بار خواندمش.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1057579035442222162003-07-07T16:27:00.000+04:302003-07-07T16:27:15.256+04:30دوشنبه 16 تيرماه 1382 رهايی حلقه ی نقره ی کوچک مهمان انگشت انگشتری چپم ديگر نيست. نمی دانم بادی که آورده بودش دوباره با خود برد يا پری مهربانی شب گذشته دستم را از آزارش رهاند. می خواست آزاد باشيم. امروز آزاديم. آزادی يعنی ولنگاری، يعنی عدم تعهد، يعنی بی وفايی. وقتی که جاده ها جسممان را از هم دور می کنند ما چرا روحمان را دورتر نکنيم؟ کودک است ديگر! خيال می کند عشق مدرسه است؛ نه ماه بايد درگيرش Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1057516500054707472003-07-06T23:05:00.000+04:302003-07-06T23:10:33.050+04:30يکشنبه 15 تيرماه 1382 چشمش گواهی می دهد در گيــر و دار مستــیِ ديشــب ربـود از من دلی چشمش گواهی می دهد، ابروش حاشا می کند! به خدا چشمش گواهی می داد ...Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1057433425045284542003-07-06T00:00:00.000+04:302003-07-06T00:01:35.710+04:30يکشنبه 15 تيرماه 1382 انعکاس سبز از خود چو بيرون می شوم يارم بغل وا می کند چون خويش را گم می کنم خود را هويدا می کند در گير و دار مستی ديشب ربود از من دلی چشمش گواهی می دهد ابروش حاشا می کند چون پنجه آن آشفته مو از زلف بيرون می کشد يک شهر دل در پيچ و تاب طره اش جا می کند در زير پای بوته ی هرزی شقايق له شده امـا بـرای مـانـدن سـرخـش تقلا می کند آيينـه ای دق کـرده ام در حسـرت ديدار تو يک انعکاس Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1057307712636152042003-07-04T13:05:00.000+04:302003-07-04T13:05:12.520+04:30جمعه 13 تيرماه 1382 به دامان عشقش پناهم ده الهی به زنجير زلف بتان به سوز درون شکسته دلان به نور خرابات پير مغان خدايا دلی سر به راهم ده به دامان عشقش پناهم ده مرا بيش از اين شيدا مکن در پيش او رسوا مکن يارب «عاشق سرگشته» از آلبوم «از عشق گفتن» با صدای رضا رويگری هنرمند محبوب روزهای کودکی ام، چند سالی می شود که ديگر در بازار قائم تجريش سه تار به دست نمی بينمش.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1057141913309647182003-07-02T15:01:00.000+04:302003-07-02T15:01:53.223+04:30چهارشنبه 11 تيرماه 1382 کوه غرور من هنوز از فوران عطر ياس در اين کوچه ی غريب بی خبرم. هنوز باورم نيست که دل لرزيده و دست باد نامه ی به مهر آغشته ام را به حوالی احوالش برده. فاصله ها را تاب می آورم، روزهای بی خبری را می شمارم و دم بر نمی آورم شايد کلامی گفت که نشان مهر داشت. کاش بخواند نانوشته هايم را، کاش بداند مخاطب تمام اين کلمات نگاه گرم و نافذ اوست و ديگر مانند لحظه ی وداعم با دو چشمش روی Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-1057090306513684692003-07-02T00:41:00.000+04:302003-07-02T11:36:57.473+04:30چهارشنبه 11 تيرماه 1382 هوس تو باد آورد هوسی ديگری يا اينبار دل خدای را به رحم آورده ام که دعای هر سحرم را اجابت کند؟ Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-954127662003-06-08T00:14:00.000+04:302003-06-08T00:14:32.450+04:30يکشنبه 18 خرداد ماه 1382 ديگربار می خواهم بنويسم ... می خواهم ديگرباره بنويسم از تمام دلتنگی هايم برای بازوی مردانه ای که اين روزها نبود تا بدان بياويزم و از ديدگان مردمان شهری که پيش از اين خانه ام بود نهراسم. اينجا خانه ام نيست. اين کوچه بوی مرد مرا ندارد. دلم برای لهجه ی شيرين دورش تنگ است. دل تنگ حلقه ی آغوشی مهربانم.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-913668402003-03-26T01:27:00.000+04:302003-03-26T01:29:45.000+04:30چهارشنبه 6 فروردين ماه 1382 باران من امشب باز بيدارم و ابری با رسولان بلورينش مرا با نام می خواند: اسير دره های شب بيا پرواز کن تا وسعت خورشيد. و من با خويش می گويم: نمی داند که بال خيس را تاب پريدن نيست! نمی دانم از کيست.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-911180512003-03-21T15:15:00.000+03:302003-03-26T01:31:07.000+04:30جمعه 1 فروردين ماه 1382 سال نو سال 1382مبارک!Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-867029722002-12-30T20:35:00.000+03:302003-02-11T00:31:48.000+03:30دوشنبه 9 دی ماه 1381 بادافره چنانی پاک نيستم که از مهری آسمانی بگويم، پس سکوتم را تاب آور که نبودنت را تاب نياوردم.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-867026862002-12-30T20:28:00.000+03:302002-12-30T20:28:14.410+03:30دوشنبه 9 دی ماه 1381 پری خداوندا تو که با کلامی زمين و آسمان را آفريدی، با کلامی مرا جويباری کن که در خاک تشنه فرو روم يا پروانه ای کن که پيش از غروب آفتاب مرده باشم.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-835502332002-10-26T14:39:00.000+03:302002-10-26T14:41:28.000+03:30شنبه 4 آبانماه 1381 فصلی ديگر باز هم با تو آغاز کردم. و بدرودی دوباره با تهران ... می روم تا فصلی ديگر. بوسه بر صدايت.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-831810482002-10-18T22:22:00.000+03:302002-10-22T08:36:34.000+03:30جمعه 26 مهرماه 1381 شهری ديگر من از شهری ديگر می آيم که آسمانش شبها پيراهن ستاره بر تن دارد و روزها خورشيد سوزانش سوز عشق از ياد می برد. و تو هنوز تمام هستی منی. هنوز خيال صدای بامدادی ات بی قرار و بی تابم می کند. و می دانی که حتی اگر هزار سال آنسوتر از تو نفس زنم باز هم همه ی بودن منی. از تو گريختن بيهوده است. بودنت با هستی ام در آميخته است. خيال بوسه ... عطش آغوش ... دوستت دارم.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-820414592002-09-24T16:16:00.000+03:302002-09-24T16:16:20.323+03:30سه شنبه 2 مهرماه 1381 سفر فصلی ديگر را با مهربان مردی از ديار آرياييان آغاز کردم هرچند مسافری پا به راه و زادراه بر دوشم. می خواستم برايش بخوانم: مرا ببوس برای آخرين بار .... اما ... نمی خوانم که نه اولين بار است و نه آخرين بار. و من مسافرم ای ........ دوستت دارم ای يگانه ... ای حرمت بوسه ... ای «غزلواره»Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-818771222002-09-20T21:01:00.000+04:302002-09-20T21:01:18.700+04:30جمعه 29 شهريورماه 1381 تمنای بوسه می نويسم که دوستت دارم و می خوانم که گامی بيشتر تا عشق نمانده است. می گويم که نفسم بسته به نفس توست و می شنوم که تن عشق بی نفس زنده است. بوسه را هزار بار از لبان تو در خاموشی التماس می کنم و چشمانم را از آن شيشه ی دلگير به صورت مردمان شهر می دوزم تا از دو چشم پر خواهشم هوس بوسه را نخوانی. چقدر خيال بی تو نفس زدن سنگين است، چنانی که سينه را سنگين می کند و خون درSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-815663532002-09-14T00:13:00.000+04:302002-09-14T00:13:55.063+04:30جمعه 22 شهريورماه 1381 پايان حسرت ساغر هم رفتنی شد. ديديد؟ گفته بودم که چيزی از زندگی ام در هوای تهران نمانده است. مسافر شهری دگرم و در هيجان شروع زيستنی دگر. شش سال پيش بايد می رفتم و نرفتم و امروز می روم که شش سال ديگر حسرت نرفتنم را نخورم. فقط مانده ام که نام شهر را بگويم و يا رشته ای که برای نفس زدن در هوايش بار سفر بسته ام!؟ نام رشته را می گويم و شهر را پنهان می کنم. می روم که «معماری» Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-811042712002-09-04T00:32:00.000+04:302002-09-23T16:20:40.000+03:30سه شنبه 12 شهريورماه 1381 مُهر مِهر امروز و اين لحظه مُهرِ مِهرِ هيچ کسی بر دل ندارم. Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-811039112002-09-04T00:24:00.000+04:302002-09-04T00:24:45.110+04:30سه شنبه 12 شهريورماه 1381 عادت امروز چند کار مفيد کردم، دستی به سر و رويم کشيدم و ابروهای مانده از روز قبل از کنکور دانشگاه آزاد را برداشتم و موهای کوتاه بلندم را يک دست کردم. من زياد از خانه بيرون نمی روم، يعنی نمی توانم بروم ولی اين چند روز گذشته هر روز به بهانه ای به خيابان زده ام و خودم را در ميان دود و هياهو گم کرده ام. امروز هم در بازار شام (قائم) هزار بار بالا و پايين رفتم و چشمانم را بهSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-809666862002-09-01T00:30:00.000+04:302002-09-01T00:30:37.746+04:30يکشنبه 10 شهريورماه 1381 امشب شب مهتابه ... دندان «عقل» را می کشند و به دور می اندازند، حتی اگر ريشه اش به بيراهه رفته باشد، دندان «طمع» هم نزديکهای پايان عمر اگر بختمان يار باشد خود به خود می افتد ... ولی چرا هيچ طبيبی در اين ديار نيست که دندان «عشق» مرا بکشد؟ بعدالتحرير: درد بی تابم کرده، خونريزی دندان عقلی که کشيده ام و هزارکيلو!! بستنی که خورده ام چشمانم را نيمه باز نگاه می دارد، می Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-807837212002-08-27T21:58:00.000+04:302002-08-28T17:56:43.000+04:30سه شنبه 5 شهريورماه 1381 نفرين آنقدر حقيری که حتی ناسزايت نمی توانم بگويم. کلماتت چنان متعفن است که حتی دوباره نمی توانم بخوانمشان. نه! با تو کاری ندارم، تمام تنم لجنزار است که ماهها با تو در يک اتاق، سر يک ميز می نشستم و می نوشتم! خودت را چند فروختی؟؟؟ کاش تن فروش بودی، برای خودم بهانه می آوردم که اجاره ی عقب مانده ی آلونک کوچکت، چشمان پر حسرت دخترت که روزهاست نديده ای و از شرم دستان خالی ات Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-806951822002-08-25T22:52:00.000+04:302002-08-25T22:52:25.720+04:30يکشنبه 3 شهريورماه 1381 روح برزخی از کلوپ فيلم گرفته بودم، پَرِ پرواز، شادمهر عقيلی بازی می کند. انگاری داستان زندگی خودش بود. خواننده ی پاپی که در ايران مجوز خواندن ندارد و مجبور به سفر می شود. البته داستان پايان ديگری دارد و همين جا می مانَد و می خوانَد. ولی در واقعيت ... شادمهر هم رفت. پايان هر نوار معمولا تيزر چند فيلم ديگر ضبط شده است و ... اينبار "مرسدس" ساخته ی مسعود کيميايی تبليغ می شد.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-806635972002-08-25T00:35:00.000+04:302002-08-27T02:55:42.000+04:30يکشنبه 3 شهريورماه 1381 ديروز تو باغبان خوبی بودی، امروز من گياهی نورس ام كتابهايم خسته از ورق زدن دفترهايم سياه از نوشتن كاغذهايم خيس از گريستن ... اما دستانم در حال جوانه زدنند می آيی به كوری چشم ديو دستانمان را به هم قلمه زنيم؟Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-806231452002-08-23T22:51:00.000+04:302002-08-23T23:09:19.000+04:30جمعه 1 شهريورماه 1381 من و اولدوز قصه های بهرنگ را خوانده ايد؟ نوشته ی صمد بهرنگی، معلم مهربان تبريزی که مدتها کتابش ممنوع بود و پدر در هفت توی خانه نهانش می کرد. (حتی حسن هم که کتابهای ممنوعه اش را آورد تا پيش پدر به امانت بگذارد تا در جستجوی خانه اش نيابند، اين کتابِ قصه های بهرنگ را داشت. حسن دامپزشک بود، دامپزشک ارتش. باز هم همان سالهای اول انقلاب بود، محموله ی فاسد گوشت را برای سربازخانه Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-805333472002-08-21T23:36:00.000+04:302002-08-21T23:36:01.616+04:30چهارشنبه 30 مردادماه 1381 نقد ساغر آقای نوش آذر کوچک نوازی کرده اند و وبلاگ من تازه کار را در آهو نقد کرده اند. به نويسنده ی مهربان "با شما نيستم" و همه ی "آهوهای سه گوش" عزيز سلام!Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-804863282002-08-20T23:26:00.000+04:302002-08-20T23:29:26.000+04:30سه شنبه 29 مردادماه 1381 امشب همان شب است شبی شبيه همين امشب هميشه می دانم كه بر نيمه ی ماه خواهی نشست و آرام ... بی آنكه حتی شب پره‌ای با خبر شود به پشت پنجره ی اتاقم خواهی آمد. (انگار كسی در كوچه نام تو را می‌خواند ... درويش شب گردی است كه زمزمه ی موزون كلامش تويی.) شبی شبيه همين امشب هميشه تا يك قدمی پلكان اتاقم خواهی آمد و آنقدر می‌ايستی تا مادرم قرص‌های شبانه‌ام را بياورد: «ديشب هم كه Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-803748732002-08-18T06:14:00.000+04:302002-08-18T08:31:36.000+04:30يکشنبه 27 مردادماه 1381 يک چيز بد چند علامت سؤال، شب، تيک تاک، تنها، تن ها...Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-803323702002-08-17T00:51:00.000+04:302002-08-17T14:21:27.000+04:30شنبه 26 مردادماه 1381 من آمده ام من بيمارستان بابک به دنيا آمده ام، کارون کمی مانده به دامپزشکی. (شايد بايد در دامپزشکی به دنيا می آمدم!!) يک سالی به انقلاب مانده بود. خانم گوگوش من آمده ام را خوانده بود. مادرم می گويد پسر عمه ام که اکنون پناهنده است به آلمان در راه بازگشت از بيمارستان اين ترانه را گذاشته بود و مادر بزرگم در تمام کوچه برايم می خواند که: من آمده ام! چه آمدنی!!! با بند ناف حلقه Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-803323392002-08-17T00:50:00.000+04:302002-08-17T00:50:40.373+04:30شنبه 26 مردادماه 1381 تهران نامه ظاهرا رفتنی هستم. شايد تنها تا اول مهر فرصت داشته باشم. خيال نکنيد که از رفتن می ترسم. تهران را دوست دارم. به اندازه ی همه ی آپارتمانی که از 4 دی ماه 1380 تا 26 تيرماه 1381 با ديوارهايش و آن آينه ی دايره شکل مهربانش زندگی کردم اما دل کندن را بيشتر دوست دارم. هرشب دعا می کنم که اشتباه نکرده باشم و مهلتی برای ماندنم نباشد اما فکر که می کنم دلم برای تهران از همين Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-803208872002-08-16T19:43:00.000+04:302002-09-23T16:31:15.000+03:30جمعه 25 مردادماه 1381 فصل تب عشق .... ســـردی آغــــوش تـــو ای كـوه يــخ فصــــل تــب عشــق گران می‌شود .... (اول تمام غزل را نوشته بودم، گفتم شايد حوصله ی بازخوانی اش نباشد. به تک بيتش قانعم)Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-802657732002-08-15T11:06:00.000+04:302002-08-15T11:07:36.000+04:30پنجشنبه 24 مردادماه 1381 بلوف شهرِ به اين بزرگی، برهوت معرفت!Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-801965612002-08-13T23:31:00.000+04:302002-08-14T00:03:03.000+04:30سه شنبه 22 مردادماه 1381 لکاته «ترس و لرز» سورن کيرکه گارد را می خوانم و بوف کور تو هنوز روی ميز کنار تخت است. من، حيران ايمان ابراهيم و تو، وامانده در چنبره ی رقاصگان معابد عفن هندو. رعد و برق آسمان تابستان می ترساندم، نيم شب است و هنوز کليد تو در قفل در خانه نچرخيده است. باد و باران غوغا می کنند. می دانی که از صدای رعد می ترسم. تو خوب می دانی که شبهای بارانی را دوست ندارم. از اتاق کارت صدا Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-801510102002-08-13T00:20:00.000+04:302002-08-13T00:22:19.000+04:30سه شنبه 22 مردادماه 1381 همزاد غروب دوشنبه بيست و يکم مردادماه 1381 خورشيدی فكر می‌كند دوستم دارد ... فكر می‌كند. خيال می کنم: «تنها فكر می‌كند!» كلمات متقاطع و مبهم می‌آيند و می‌روند: مارپيچ راه شمال پرده پوش پنهانترين راز باران و بوسه ی نی زار. نمی‌دانم، انگار كسی كه تو نيستی مانند توست مشهد يا تهران، چه می‌دانم. كسی از اهالی هوای هميشه ی دريا تازه از راه رسيده است كوچه ها تاريك‌اند و مسافرSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-801322932002-08-12T14:57:00.000+04:302002-08-12T16:49:00.000+04:30دوشنبه 21 مردادماه 1381 وکيل در بند بعدازظهر يک روز تابستان بود و تحريريه شلوغ و پر رفت و آمد. برای چاپ مطلبش احتياج به عکس داشتيم (ما همه ی مطالب را با عکس و حتی الامکان با نشانی پست الکترونيک کار می کرديم) و سرويس عکس مانند هميشه دستمان را در حنا گذاشته بود. با تلفن همراهش تماس گرفتم. بعد از 20 دقيقه از نگهبانی تماس گرفتند و گفتند آمده است. خواهش کردم که راهنمايی اش کنند. تا ساعت 11 نيم شب Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-801318142002-08-12T14:26:00.000+04:302002-08-12T14:26:07.973+04:30دوشنبه 21 مردادماه 1381 طرح يادت به خير عشق! يادت به خير و من خيری نديده ام از مردمان شهر.Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-800920082002-08-11T11:19:00.000+04:302002-08-11T11:19:18.380+04:30يکشنبه 20 مردادماه 1381 هزار سال ديگر گذشت بانوی هزاره با چهره‌ای پريش به ايوان بی ياس خانه می‌آيد. نه برفی، نه حرفی از بارش برفی. بانوی هزاره با چهره‌ای پريش به ساحل بی قايق هامون* می‌آيد. نه مرگی، نه برگی از دفتر مرگی. هزار سال ديگر هم كه بگذرد: بانوی هزاره با چهره‌ای پريش به گذرگاه بی رهگذار تو می‌آيد. قرص‌هايش را فراموش می‌كند، انگار نه انگار كه كسی - حتی تو - را می‌شناسد. و تو زير لب Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-799505272002-08-08T00:52:00.000+04:302002-08-08T00:52:17.600+04:30پنج شنبه 17 مردادماه 1381 خوابهای پريشانی ديگر طلسمی كه بر گردن دارم نيز از آزار آدميان امانم نمی‌دهد. از نوشتن می‌ترسم. از اينكه قلم به دست گيرم و آنچه را كه در روح مجروح خود دارم بر روی كاغذ آورم می‌ترسم. شب ها از پی هم می‌آيند و می‌روند بی آنكه حتی يك خط ساده نوشته‌باشم. از خواندن نيز گريزانم. كتابهايم از رف روبرو وسوسه‌ام می‌كنند اما جراتم نيست كه به دست گيرمشان. می‌ترسم ... و عجيب كه Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-799355442002-08-07T18:11:00.000+04:302002-08-07T19:39:39.000+04:30چهارشنبه 16 مردادماه 1381 باور معجزه - شبها از تو خالی است - و نيستی تا ببينی نِیِ محزون در فراقت شکسته و دف آسمانی - ماه - به اشارت سرانگشت عشقت به دو نيم گشته است. - روزها از تو خالی است- و نيستم تا ببينم عشق بال و پر ققنوس فکرم را به آتش کشيده و نوای نِیِ عندليبی هنوز در دالانهای اين ارگِ باستانی می پيچد. - شب و روز از من و تو خالی است - و نيستيم تا ببينيم کودک عشق با نوای دف کامکار به Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-798883612002-08-06T17:18:00.000+04:302002-08-06T17:18:16.710+04:30سه شنبه 15 مردادماه 1381 روسپی چقدر دور شده ای! اما از همان دورها می آيی که نانوشته هايم را بخوانی. با اينکه می دانی تنها خواننده ی اين نوشته ها من و تو و رهگذران ناشناس اين گذريم و با اينکه می دانی نمی نويسم! نه اينکه ننويسم، نه اينکه ديگران نخوانند. می نويسم، اما در دفتر کوچکم و نوشته هايم را می خوانند، نوشته هايم را تمام دقايق بی رمق روزهای داغ تابستان می خوانند ولی برای اينجا نوشتنشان بهانهSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-797300482002-08-02T16:26:00.000+04:302002-08-23T23:12:01.000+04:30جمعه 11 مردادماه 1381 سناريو باز هم قرار است که بنويسم، حکايت غريبی است، ساعتها اين خودکار نقره ای را در دست می گيرم و دفترم به روی دو زانويم می ماند و خود به ديوار تکيه می زنم اما ... حسرتا که يک کلمه نوشته باشم. هزار ماجرا را در فکرم به آخر می برم و در پايان وقتی که قرار است روی کاغذ آيد به اين نتيجه می رسم که حوصله ی نوشتن هيچکدامشان را ندارم. قحطی سوژه است، اما اگر ذهن من ذره ای از خلاقيت Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-796378512002-07-31T16:54:00.000+04:302002-08-03T02:41:00.000+04:30چهار شنبه 9 مردادماه 1381 با زبان بی زبانی اين که از نايت بر می خيزد صدای تو نيست صدای آن کودکیست که کودکی اش را همراه پروانه ها به گيوتين سپرد آن را که در گلو خفه کردی صدايت بود - آی انسان لال - «به خودم، دروغهايم و تمام کسانی که از کودکی شان بريدند»Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-794870532002-07-28T02:20:00.000+04:302002-08-03T03:11:46.000+04:30يکشنبه 6 مردادماه 1381 خودکار خودکارم نقره ای است و خوش دست. معمولا به چاقو خوشدست می گويند اما خودکار من با تيغ و تيزی و دشنه تفاوتی ندارد، پس بی خيال تناسب صفت با موصوف. ولی از حق هم نگذريم، خوشدست چندان هم بی مسما نيست. از اندازه ی معمول خودکارهای ديگر بزرگتر است و به درد دستهای من می خورد که به لطف توپهای هندبال چيزی از ظرافت زنانه ی شان باقی نمانده است. خودنويس و روان نويس هم دوست ندارم. Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-794368552002-07-26T18:24:00.000+04:302002-10-19T21:13:55.000+03:30جمعه 4 مردادماه 1381 سلام پيش از اين يا عاشقانه می نوشتم يا عارفانه. عاشقانه هايم را دوست دارم و عارفانه هايم را دشمن. که عارف نی ام تا از عرفان گويم. ولی عاشق ... تا بخواهی! زمانی پيشه ام نوشتن بود، قلم به دست مزدور بودم و حتی اقتصاد و سياست را عاشقانه می نوشتم. ديگر حوصله ای برای سياست پيشگی ام نيست و نيز دلی برای عاشق پيشگی. اما در ابتدای راه می گويم که ناگزيرم از عشق، پس اگر عاشقانه ای Sagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3663130.post-794367622002-07-26T18:21:00.000+04:302002-08-03T02:46:22.000+04:30جمعه 4 مردادماه 1381 نمی نويسم نمی نويسم، نمی نويسم تا که نخوانند و ندانند من نيز می انديشم. نمی نويسم تا که نبينند می بينم با من و از جنس من چه می کنند. جهان ارزانی شما، تاريخ عرصه ی تاخت و تازتان و قوانين اجازه نامه ی جناياتتان. نمی نويسم، نمی نويسم تا که نفهميد، نمی نويسم تا که نبينيد چشمان ما از ديروز بيناتر است. اگر به طول تاريخ در اندرونی ها نهانمان کرديد چشمانمان به تاريکی عادت کرد و اينSagharhttp://www.blogger.com/profile/13590400177465184054noreply@blogger.com0